Het is allemaal niet voor niets

We wonen nu al bijna 2.5 jaar in Cambodja. Er zijn allerlei feiten berust op het gedrag van mensen die voor langere tijd in het buitenland hebben gewoond. De een zegt dat je na meer dan 3 of meer jaar in het buitenland gewoond te hebben je langzaam gaat vervreemden van je 'thuishaven', in ons geval dus Nederland. Nu trof ik op nu.nl (zo vervreemd ben ik nog niet, maar de 3 jaar zijn nog niet voorbij) een interessant ander feit aan.
Het is tevens een opdracht die je zelf even moet proberen. Succes.

Wonen in het buitenland maakt mensen creatiever
Uitgegeven: 24 april 2009 13:31
Laatst gewijzigd: 24 april 2009 13:31
AMSTERDAM - Mensen die een periode in het buitenland hebben gewoond, zijn beter in het bedenken van creatieve oplossingen voor problemen. Dat blijkt uit nieuw Amerikaans onderzoek.

Psychologen van de Kellogg School of Management in Evanston lieten studenten verschillende opdrachten maken, waarbij hun creativiteit werd getest.

Bij één zo'n opgave kregen de proefpersonen bijvoorbeeld een kaars, een doosje spijkers en wat lucifers, terwijl ze voor een tafel zaten waarop een kartonnen muur stond.

De opdracht was om de kaars aan de kartonnen muur te bevestigen en aan te steken, zonder dat er kaarsvet op het karton zou druppelen.

Ingeving
Studenten die een tijd in het buitenland hadden geleefd, brachten de test veel vaker tot een goed einde dan studenten zonder internationale ervaring.

Ook de lengte van het buitenlandse verblijf was van invloed. Hoe langer mensen in een vreemd land hadden gewoond, hoe groter de kans dat ze de juiste ingeving kregen.

Volgens de onderzoekers is het geen toeval dat mensen met buitenlandse woon- en werkervaring over het algemeen beter zijn in het bedenken van creatieve oplossingen.

Aanpassing
“Het onderzoek laat zien dat er een soort psychologische transformatie plaatsvindt als mensen zich in een vreemd land vestigen”, aldus onderzoeksleider Adam Galinsky. “Hun creativiteit groeit, waarschijnlijk doordat ze hun best moeten doen om zich aan te passen aan een nieuwe cultuur.”

© NU.nl/Dennis Rijnvis

Oplossing: Kaarshouder
De test met de kaars is maar op één manier op te lossen. Het doosje met spijkers moet worden geleegd. De doos kan dan als kaarshouder dienen en met spijkers aan de kartonnen wand worden bevestigd. Daarna kan de kaars worden aangestoken.

De verbazing

Soms vraag ik me toch wel eens af welk Nederlands opleiding-niveau gelijk staat aan dat van een universiteit in Cambodja.
Wat voor voor-opleiding moet je hebben gehad of wat is de moeilijkheidsgraad van het toelatingsexamen voordat je je eerste voetstappen over de drempel van de universiteit mag zetten? Vandaag kwam deze vraag wederom in me op door het volgende.

De student waarmee ik samenwerk, van wie de algemene chemie en chromatografie theorie kennis overigens best aardig is, stelde me vandaag de volgende vraag terwijl hij aandachtig naar de wereldkaart keek.

Student: 'Bart, where is the Netherlands?'
Bart: 'In Europe'
Student: ........student dacht na en keek naar de wereldkaart.
Bart: 'You know where Europe is?'
Student: ........nog steeds vollop aan het breinkraken…. 'No.'
Bart: 'You know where the Untited States are?'
Student: 'No.'
Bart: 'Didn't they teach you about world topography at primary school?'
Student: 'No, only Asian countries.'
Bart: 'Ok. So, can you point out where Asia is?'
Student: '..... I don't know.'
Bart: 'Ok. Here is Asia. There is Cambodia. Here is Africa, North America, South America, Central America, Australia, Europe. And here is the Netherlands.'
Student: 'oh, very small.'

Haha, de grappenmaker - toch zijn ze erg leergierig

Een nieuwe ervaring en uitdaging

Nu dat eind vorig jaar alle benodigde materialen in Cambodja aangekomen zijn kon ik dan eindelijk van start met de Laboratorium werkzaamheden. Voor diegene die even vergeten zijn wat mijn taak nu daadwerkelijk is bij WWF Cambodia een kleine update;

Sinds het Mekong Irrawaddy Dolphin Program van start is gegaan worden er nog altijd dode Irrawaddy dolfijnen aangetroffen. In eerste instantie werd aangenomen dat de oorzaak van deze sterfte de 'gill nets' zijn die lokale vissers gebruiken als een van de vele middelen om vis te vangen. Nu is het gebruik van deze netten al een aantal jaren verboden in het leefgebied van deze dolfijnen in de Mekong en het sterfte cijfer is nog altijd niet afgenomen. Een andere aanname voor de sterfte is vervuiling aangezien er aanzienlijke hoeveelheden organische verbindingen zoals PCB (Poly Chloorbifenyl) en DDT (DichloorDifenylTrichloorethaan), een insecticide, aangetroffen zijn in organen van enkele gestorven Irrawaddy dolfijnen. Door dit resultaat is het van groot belang te achterhalen hoe deze dolfijnen in contact staan of gekomen zijn met deze chemische verbindingen. Het project waar ik verantwoordelijk voor ben onderzoekt dan ook de aanwezigheid van deze beide stoffen in de leefomgeving en het voedsel van de dolfijnen. Vorig jaar ben ik samen met een 5-tal Cambodjanen, inclusief een aantal studenten van de Royal University of Phnom Penh, het veld in gegaan voor monstername. Ook dit jaar gaan we weer het veld in voor het verzamelen van een 2e set monsters. Deze monsters zal ik dan samen met de studenten gaan opwerken totdat ze geschikt zijn voor analyse met behulp van speciale apparatuur. Helaas zijn de laboratorium omstandigheden in Cambodja wat anders dan ik gewend was bij Akzo Nobel maar dit geeft een uitdagende doch soms frustrerende lading aan het werk. Vooralsnog zijn we dan ook erg druk met het implementeren van de methode en hopelijk binnen nu en 2 weken kunnen de monsters geanalyseerd worden. Hieronder een aantal foto's van het laboratorium waar ik werk en de matig prehistorische apparatuur.

Voorbehandeling van de sediment monsters
Het prikken van de oplossing in de machine
De naald
Aerial image van het research lab

Naast de gebruikelijke analyses is WWF ook van start gegaan met een sub-project binnen het Community Fisheries project; Water quality monitoring. Samen met de Duitse donor (WWF Duitsland) zijn we 8 dagen in Mondilkiri province geweest om een water quality monitoring training te geven aan community fisheries leden zodat zij in de toekomst metingen kunnen verrichten in de Srepok river. Ik verzorgde de chemische kant van de metingen en Petr Obrdlik de biologische kant. De community leden waren erg geinteresserd in deze activiteit en hopleijk kunnen ze dit straks zelfstandig voortzetten.

Hoe kan ik water kwaliteit meten; de uitleg.
Op zoek naar de kleine water beestjes.
Kleuren geven de mate van vervuiling aan.

Cambodja vanuit het water

Een avond op het platteland

Chamcar Bei, een dorp op het platteland van Cambodja. Geen auto’s, niet aangesloten op het electriciteitsnet – terug naar de tijd van tropische oma... Het begint om 6 uur donker te worden, maar dan schiet een generator aan die gedurende twee uur voor een paar lampjes zorgt. Een schitterend lawaai van krekels en andere beestjes die beginnen te zagen, koeren, loeien en tjirpen. En een heleboel sterren!

Ik ben net klaar met werken, dus in de schemering ga ik met mijn bloemetjesjurk, een plastic bakje en wat zeep naar de lotus vijver. Met een hoofdlampje op, waardoor er allerlei insecten tegen mijn gezicht vliegen, aangetrokken door het licht. Eenmaal bij de vijver schep ik het troebele water over mij én de bloemetjes jurk heen, en probeer me zo goed mogelijk in te zepen. Afgezien van wat zand in mijn haar word ik redelijk schoon. Het enorme insect wat ik net heb ingeslikt probeer ik weer uit te hoesten op een andere plek waar ik mijn haar probeer te wassen.

Weer terug bij mijn bed inspecteer ik met mijn hoofdlamp mijn dekentje. Elke dag een nieuw gat vanwege de familie ratten die ergens blijkbaar een soort nest aan het bouwen zijn van mijn deken. Ik hoor ze piepen, maar weet niet precies waar ze zitten. Ik stop mijn klamboe stevig onder mijn matras, zodat er ‘s nachts niets op mijn hoofd valt of springt. En dan val ik in slaap, luisterend naar de flarden nachtelijke karaoke die standaard zacht komen aangewaaid...

Het Eendenspel

'Kom je mee eten? We eten eend!', werd vanavond door mijn collega's gevraagd. Onderweg naar de keuken kwam ik de eend tegen - zonder kop, dat dan weer wel. Ah, dat was diezelfde eend waar ik vanmiddag zo vertederd naar keek. Nou ja, vooruit, zo is het leven. Eend in kokend water, vakkundig geplukt door mijn collega's, in stukken gehakt en in de pan. Het opgevangen bloed wordt even gekookt en daarna direct opgegeten. En dat alles terwijl ik met open mond zit toe te schouwen. Hoe leg ik uit dat ik dat echt nog nooit heb gezien? Dat ik mijn vlees normaal op een geel piepschuimen bordje met cellofaantje eromheen in de supermarkt koop? Zelfs in Phnom Penh? Gek genoeg is mijn eetlust niet aangetast door het slacht-proces van de eend. De lekkerste eend die ik ooit heb geproefd!

Na het eten wordt me een traditioneel Cambodjaans spelletje geleerd. Met neme de kop van de eend, draait het rond op een bordje, en degene naar wie de snavel wijst moet een glas Whiskey achterover slaan - onder steeds luider gejuich van de deelnemers. Nou ja, er wordt tenminste niets van het beest verspild...

Beelden uit Kep

De eerste impressies van het livelihood center in Chamcar Bei, een dorpje 20km vanaf Kep:

Een klein stukje van de model boerderij in het project - Morning glory

Producten van ge-recycled plastic gemaakt door mannen en vrouwen uit het dorp

Vrouwen produceren handgeweven krama's (traditionele Cambodjaanse sjaals met blokjes)

Over twee weken wordt dit mijn nieuwe huis... ?

En dit mijn nieuwe douche ...???